Massaclaim tegen leverancier geneesmiddel Seroxat

De rechter heeft geoordeeld dat geneesmiddelenproducent GlaxoSmithKline B.V. onrechtmatig gehandeld heeft door het leveren van het geneesmiddel Seroxat aan een depressieve jongere, Gerard Eggebeen (1985). Het bedrijf is veroordeeld tot vergoeding van de door hem geleden schade. Eggebeen heeft met belangenbehartiger Judith Dingemanse de Stichting SeroxatClaim opgericht voor het instellen van een massaclaim.

Foto: Judith Dingemanse







Gerard Eggebeen kreeg voor een depressie die hij op jeugdige leeftijd doormaakte, als gevolg van de directe confrontatie met het overlijden van diens vader, het geneesmiddel Seroxat voorgeschreven. Seroxat werd en wordt in Nederland op de markt gebracht door GlaxoSmithKline B.V. (GSK). 

Gerard Eggebeen merkte al snel na de start van het gebruik van Seroxat ernstige bijwerkingen: angstige gevoelens, agressie, en uiteindelijk ook suïcidaliteit, maar bracht die niet met Seroxat in verband. Ook diens arts niet. Het gebruik van Seroxat ging voort, en de bijwerkingen namen toe. 
 
Deze bijwerkingen waren bij GSK nadrukkelijk bekend. GSK waarschuwde daarvoor echter niet. Ten onrechte, zo oordeelt Rechtbank Midden-Nederland in zijn vonnis van 30 mei 2018 (https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBMNE:2018:2298). 
 
De Rechtbank heeft geoordeeld dat GSK wist dat Seroxat voor kinderen of jongeren niet of nauwelijks effectief was (de werkzame stof paroxetine liet naar uit de zogenoemde Study 329 volgt op slechts 4 van de relevante criteria enig positief effect zien, maar op 23 andere criteria in het geheel niet). Uit een andere studie (Study 377), bleek zelfs van geen enkel effect van paroxetine.  De Rechtbank trekt daaruit de conclusie dat GSK alle reden had om ten minste te vermoeden dat het effect van paroxetine bij jongeren op zijn best beperkt was. 

Van groot belang is dat de Rechtbank vervolgens de stellingen van Gerard Eggebeen ook overigens heeft gevolgd: GSK wist dat paroxetine (de ‘werkzame’ stof in Seroxat geproduceerd door GSK) voor jongeren ernstige risico’s had, met name waar het gaat om zelfmoordgedrag: suïcide(pogingen), zelfbeschadiging en gedachten daaraan. De Rechtbank komt daarom tot conclusie dat GlaxoSmithKline gehandeld heeft in strijd met de zorgvuldigheid die volgens ongeschreven recht in het maatschappelijk verkeer betaamt, en dus onrechtmatig tegenover de gebruikers van Seroxat, die (zonder waarschuwing) aan de risico’s daarvan werden blootgesteld.  

GSK is veroordeeld tot vergoeding van de schade geleden door Gerard Eggebeen. De rechtbank: "Verklaart voor recht dat GlaxoSmithKline op de voet van artikel 6:162 BW aansprakelijk is voor de door eiser geleden schade veroorzaakt door het gebruik van Seroxat en/of andere door hem gebruikte middelen met daarin de stof paroxetine geproduceerd door GlaxoSmithKline."

Eggebeen heeft intussen tezamen met Judith Dingemanse van belangenbehartiger LetselVerhalen de Stichting SeroxatClaim opgericht, om zo de belangen van de vele andere kinderen-slachtoffers van Seroxat te bundelen. Het kan gezien de omvang van het gebruik van Seroxat destijds door kinderen potentieel om een miljoenenclaim gaan. 

https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:RBMNE:2018:2298 uitspraak 30 mei 2018, publicatiedatum uitspraak 4 juni 2018

 
Jan Schrijver, bron gegevens Ron Lensen, advocaat DITISRECHTadvocaten, Judith Dingemanse, herstelcoach letselschade foto Issam Hammoudi
Geplaatst op 16-06-2018