Afwijzing letselclaim door nieuwe feiten docu?

Een man ondergaat drie heupoperaties. Er is sprake van medische fouten van een ziekenhuis en letselschade. Hij werkt aan een nieuwe loopbaan als trainer en volgt daartoe nogal 'extreme' trainingen. Het ziekenhuis, dat aansprakelijkheid heeft erkend, vindt dat de documentaire een ander licht werpt op de beperkingen van de benadeelde en vindt afwijzing van de schade op haar plaats. De rechtbank vindt van niet, maar wil wel nieuw onderzoek van de feiten.


Een man ondergaat drie heupoperaties. Er is sprake van dat een ziekenhuis (Meander Medisch Centrum) medische fouten heeft gemaakt. Meander heeft aansprakelijkheid erkend. De beperkingen worden vastgesteld door een verzekeringsarts. Benadeelde wil een nieuwe loopbaan opbouwen als trainer/coach. Daartoe volgt hij trainingen. Van die trainingen wordt een documentaire gemaakt. De documentaire, getiteld “Om gek van te worden”, wordt in het openbaar gepresenteerd in het filmmuseum en is via internet als DVD te bestellen. In de documentaire is te zien dat de deelnemende cursisten werden meegenomen naar Polen om daar met bloot bovenlijf een berg op te lopen (dat is veel verder dan de maximale 2 km waartoe hij in staat zou zijn). In de documentaire blijkt dat eiser veelvuldig en vrijwillig – op een harde ondergrond – in kleermakerszit zit. Dit terwijl hij volgens zijn verklaring ook beperkt zou zijn bij het knielen en/of hurken. Eiser heeft gemeld dat traplopen matig gaat: bij het afdalen zou hij zich met de handen vasthouden aan de treden van de trap. Uit de documentaire volgt daarentegen dat hij ogenschijnlijk soepel een vrij steile berg c.q. verhoging afkomt op een onverhard en modderig pad. En zo meer.

Ziekenhuis zet vraagtekens
Op grond van de documentaire zet het ziekenhuis vraagtekens bij de beperkingen zoals die door de verzekeringsarts zijn vastgesteld. De benadeelde heeft niet uit eigen beweging het ziekenhuis en de rechtbank in kennis gesteld van het volgen van de diverse trainingen. Meander geeft aan afwijzing van de vordering op zijn plaats te vinden. "Volgens Meander volgt uit dit een en ander dat eiser de waarheidsplicht van artikel 21 Rv heeft geschonden, en dient de rechter daar uit de gevolgtrekking te maken die hij geraden acht. Volgens Meander moet deze gevolgtrekking in dit geval zijn afwijzing van de vordering van eiser. Het kernbegrip bij afwikkeling van letselschades is immers vertrouwen. (...) Het is voor Meander duidelijk geworden dat eiser in het kader van de schadeafwikkeling niet op zijn woord kan worden geloofd. Heeft hij wel open kaart gespeeld of zijn er nog meer en andere relevante feiten die hij voor Meander verborgen houdt? Zo blijkt uit de documentaire dat eiser weer “wat” training geeft, maar Meander kan niet controleren welke inkomsten hij daarmee genereert. In de visie van Meander heeft eiser zijn geloofwaardigheid verloren en kan hij niet meer in aanmerking komen voor het voordeel van de twijfel." 

Rechtbank wil juiste feiten
De rechtbank vindt dat het geven van openheid van zaken in dit geval van belang is, omdat partijen grotendeels afhankelijk zijn van de inlichtingen die benadeelde verstrekt. De rechtbank acht het echter aannemelijk dat de benadeelde niet opzettelijk gegevens heeft achtergehouden, immers de documentaire is publiekelijk te zien. De rechtbank acht het meer van belang dat deze zaak zoveel mogelijk op grond van de juiste feiten wordt beoordeeld dan dat de handelwijze van eiser met een afwijzing van zijn vordering wordt bestraft. De rechtbank vindt dat nader onderzoek door een orthopeed plaats dient te hebben, waarbij de gegevens uit de documentaire betrokken worden en de beperkingen opnieuw worden onderzocht.

De documentaire is te zien via deze link: https://www.deweekvandepijn.nl/de-film/
Bronnen: Rechtbank Midden-Nederland (02-08-2017 uitspraak, 16-08-2017 publicatie, zaaknummer C/16/400581 / HA ZA 15-773); Stichting PIV; De Week van de Pijn
Geplaatst op 30-08-2017